De voedselteams doen het goed in Gent. Reeds 550 gezinnen kunnen via zeventien voedselteams wekelijks lokale en duurzame groenten en fruit, zuivel en andere producten bestellen. Tegelijk is er een wachtlijst van ruim 130 mensen die graag ook in een team zouden stappen. Een belangrijke belemmering voor het opstarten van nieuwe teams is het vinden van een geschikt depot.

7 jaar geleden startten Katleen en Stan in de Heerlijkheid van Heule met 1 koe en 1 kalf. Ze wilden samen met vzw Oranjehuis (begeleiding jongeren en gezinnen Bijzondere Jeugdzorg) van deze eeuwenoude site een Open Boerderij maken: voor en door de buurt. Van in het begin was het hun optie om ecologisch te werken. Dat houdt in: zo lokaal mogelijk afzetten, lokale aanvoer van grondstoffen, zoveel mogelijk samenwerking met de omgeving, natuurlijke kringlopen respecteren. Kortom: een bedrijf oprichten dat past bij de natuurlijke eigenheid van het gebied waarin ze zich bevindt.

In ‘De Paradox van Parys’ in De Standaard van 29 april toonde Lorin Parys zich uiterst kritisch over moestuinen, stadslandbouw en regionale voedselplanning (link). Hij focust zich vooral op productie en efficiëntiewinst en maakt op die terreinen de vergelijking tussen de productie in moestuinen enerzijds en die van de grootschalige voedselproductie anderzijds. Parys zweert bij de lage kosten als criterium, om vervolgens stadslandbouw en eigen groenteteelt af te schrijven als baarlijke nonsens.

Afgelopen zondag sprak ik Dorien Knockaert op het festival Het Groene Boek, het jaarlijks rendez-vous voor wie het ecologische vraagstuk serieus neemt, te Brussel. Naar aanleiding van Doriens boek Goed Eten hadden we het over smaak, vegetarisme, informatieverstrekking op voedingswaren, indrukken van de landbouwsector op een buitenstaander, de romantiek achter eten ... Kortom een zeer gezellig gesprek dat op heel wat interesse en vragen kon rekenen van een grote groep toehoorders.

Als adolescent werd ik nog niet gemoraliseerd met het aantal likes op mijn facebook, maar met van die klinkende, boute zegswijzen. “Een koekje van eigen deeg krijgen” was één van de culinaire uit dit gamma. Een zegswijze die nog stamt vanuit de tijd dat het goedkoper en gezelliger was om je eigen koekjes te bakken. Het betekende zoveel als “iets krijgen dat oorspronkelijk bedacht werd door degene die het krijgt”. De betekenis van dergelijke zegswijzen zou ik vooral voelen, want werden meestal uitgesproken nadat het kwaad reeds was geschied.

Het wetenschappelijk rapport 'De transitie naar Leuven klimaatneutraal 2030' bevat voor het thema voedsel 7 doelstellingen, 17 strategieën en 46 acties. In onderstaande tekst zijn alle voedselvoorstellen uit het rapport opgenomen. Maar de tekst begint met een beschouwing over de gebruikte wetenschappelijke rekenmethode. Op het einde volgen nog enkele bedenkingen over het potentieel inzake systeemverandering van Leuven Klimaatneutraal 2030.

Persbericht-Lommel-22 maart '13

Beste redactie, beste schepen,