Stekene, vroeger opstaan dan normaal want de weg naar Izenberge is lang.. nog even langsgaan op het Zilverleen, een bio groentebedrijf in dezelfde buurt en zo komen we terecht in de Sleutelstraat waar een haast feeëriek boerderijtje met rood geverfde ramen en deuren de natuur toelacht. Dat moet de Rode Sleutel zijn en het weerzien met Edith en Peter is hartelijk ! De zon is ook die dag gul en strooit weelderige warmte over het land.

Voedselteamleden van Ieper en Kortrijk en enkele pro-actieven van Poperinge komen eraan. Niet echt veel volk maar met een 25 tal geïnteresseerden staat ons een boeiende dag te wachten !

De Rode Sleutel is een bedrijf waar schapenkaas gemaakt wordt, kleinschalig (een 50tal ooien) en op maat van de natuur. De groep wordt opgewarmd met het verhaal van Peter die als een volwaardig entertainer de bezoekers diets maakt hoe en wanneer we aan de melk geraken want voor kaas is veel melk nodig en een ooi geeft tussen de 2 ½ liter per dag naargelang het seizoen. De rol van de bok wordt ons met animo verteld en als men er goed over nadenkt, enerzijds de korte periode waarbij de ooi kan bevrucht worden en de bok die daar moet op inspelen om tientallen ooien te dekken, dan glimlacht iedereen. Tegelijkertijd erkennen we dat het een uitputtende job is die de glimlach doet overslaan in het requiem voor de arme, uitgeputte en snedig vermagerde bok. Too much is to much.

We leren alles over kaas maken met die specificiteit dat er ook ricotto wordt gemaakt, dit is in feite het dubbel koken van de wei (ricotto in het italiaans betekent dubbel gekookt).

Het resultaat is een witte, zachte, ietwat korrelige substantie met een milde smaak. De kazen worden van rauwe melk gemaakt en zijn goed voor wie een hoge cholesterol heeft. Na een pittig drankje en wat proevers van het gamma kazen is de sfeer op gang gekomen en trekken we op een boogscheut vandaar naar het Fonciershof bij Ludo. Het is een klassieke kazenmaker van koeienmelk. Ogenschijnlijk dezelfde methode maar het is een gans ander verhaal waarbij 25 liter melk per dag per koe een evidentie is. We leren er ook dat de kazen allemaal vrij jong zijn in tegenstelling met Nederland waar men de kazen vaak heel lang laat liggen tot echte brokkelkazen.

Ludo is evenzo een begeesterd man, vroeg uit de veren, laat slapen en een ganse dag bezig om er het beste van te maken ! Belangrijke kleine familiale bedrijven die het ergst bedreigd worden door de grootindustrie en door voedselteams betere kansen krijgen. Zo werkt het. De Rode Sleutel en het Fonciershof zijn geen biologische bedrijven, het is aan Voedselteams vzw ervoor te zorgen dat de dialoog rond de productiemethode met de boeren gevoerd wordt. Dit om zo dicht mogelijk bij de bioproductie aan te sluiten.

We mogen niet uit het oog verliezen dat de bio zuivelverwerkers schaars geworden zijn in Vlaanderen en daarom ook wil Voedselteams vzw samen gaan met niet bio bedrijven die er echter een uitstekende praktijk op na houden.

In een zaaltje verorberen we onze pic-nic, drinken een stevig glas om de warmte weg te spoelen, ik tokkel wat op de piano om de vertering beter te laten doorgaan ( of juist niet?) en we trekken naar De Groene Kans. De Groene Kans is een sociaal economisch bedrijf met diensten zoals landschapszorg, groenonderhoud en fietsherstelling. Overheidsinstanties, bedrijven en particulieren kunnen gebruik maken van deze diensten aan gunstige voorwaarden. De Groene Kans staat bovendien voor sociale, menswaardige en milieuvriendelijke dienstverlening.

’t Vlierbos is het merk waaronder het centrum in eigen beheer bio-producten produceert. De activiteiten van deze afdeling omvatten het oogsten van kruiden en kleinfruit en het bereiden van siropen, confituren, olie en azijn. Ook het afvullen, verpakken en etiketteren gebeurt in huis.

Bedankt Nadine die ons met enthousiasme heeft rondgeleid en ons nadien liet proeven van de heerlijke producten. Mensen werk geven is een bijdrage tot de vrede en een uitdrukking van de gelijkwaardigheid waar we het over hebben.

Het laatste bezoek van de dag gaat naar het bio kaasbedrijf van Magda en Walter, ’t Dischhof. Koeien in de paardestraat in Keiem wat zich reeds laat horen in de soorten kaas Keiemse Witten, Keiems bloempje, Keiemenaar, Keiemtaler…maar ook hoeveboter , platte kaas en boter.

Walter is een overtuigd redenaar met een jarenlange ervaring om minutieus en met heel veel zoeken naar vernieuwing een puik assortiment tot in het buitenland op de markt brengt ! Hij legt ons met fierheid uit dat zijn familie de kaasactiviteit zal verder zetten en dat al hun kinderen zo goed als het huis uit zijn. We vonden het aangrijpend en mooi hoe Walter het uit de doeken deed en even buiten de productie van kazen terecht kwam in het leven van een boerengezin die door hun keuze voor duurzame landbouw er echt kunnen van leven en van het leven veel hebben teruggekregen.

Ook hier kaas van rauwe melk zodat de enzymen intact blijven, verheldert Walter, voor een rijk aroma en diepe smaak ! Eiwitstructuren worden rechtreeks door ons organisme opgenomen, verhitte toestanden uit de industrie worden afgebroken en slokken energie op. Ondertussen is Magda bezig met het voorbereiden van de maaltijd want naast iedere sterke boer en een sterk product staat een sterke vrouw!

In de schuur worden we vergast door Jean Lahousse een wijnkenner die ons een paar Oxfam Wereldwinkelwijnen laat proeven. Proficiat aan Voedselteams vzw om steeds opnieuw de wereldwinkel producten van vaak ver van hier mede op te nemen in ons systeem en zo uitdrukking te geven aan de internationale solidariteit!

Jongens en meisjes we hebben er veel geleerd, terwijl ik de gewoonte heb een stevige slok wijn naar binnen te gieten, werden me daar de manieren van het smaken van wijn diets gemaakt ! Haast nippend en met finesse en tederheid laat je de wijn op het topje van de tong druppelen waardoor de smaak aangewakkerd wordt om zo langzaaaaaam, de wijn de tong te laten palperen en zijn werk te laten doen in de mond gevolgd door het rollen van de tong. Zo wordt als het ware bij het spoelen van het gehemelte de hemel bereikt... (of de hel ?). Sindsdien heb ik mijn barbaarse methode gelaten waar ze voor is en kijkt mijn vrouw mij bij ieder glas verwonderd aan om het moment van extase dat ieder glas in zich draagt en mij meeneemt naar verre exotische bestemmingen.

Het ging om onder andere de wijn Nelson, een Zuid-Afrikaanse wijn die me het meest is bijgebleven en ongewild na het proeven ervan een zucht van herinneringen en warmte losliet…Nelson…Mandela. We hebben geleerd wijn te smaken en dat hij dan ook nog eerlijk gemaakt is krijg je er gratis bovenop ! Bedankt Jean !

Schitterende dag, drie zuivelbedrijven, drie visies die men in meer dan 20 producten vertaald. Goed georganiseerd door Ilse en Tine.

Vooraleer de wijn de geesten bedreigt en na een super heerlijke maaltijd loopt de schuur leeg, nemen we afscheid van de voedselteamvrienden en keer ik terug naar de messenvechters van Stekene, toch en vooral straalde deze dag vrede uit… Stekenaars er is nog werk aan de winkel…

Pat De Buck