Boerenstiel wordt een nichestiel

“De definitieve cijfers van de jaarlijkse landbouwtellingen zijn bekend gemaakt. Meest opvallend is het verdwijnen van 1.806 bedrijven in één jaar tijd. Maar dat wil niet zeggen dat de landbouwsector de voorbije decennia in dezelfde mate is gekrompen. Landbouwbedrijven worden almaar groter en de kleinere bedrijven worden dikwijls overgenomen door grotere sectorgenoten. Er zijn nu eenmaal landbouwbedrijven waar de volgende generatie geen zin heeft om in de stiel te stappen. Landbouwers moeten tegenwoordig ook constant investeren om hun bedrijven rendabel en concurrentieel te houden. Want echte bedrijven zijn het tegenwoordig. De tijd dat een stal met wat vee en een paar lappen grond volstaan om als landbouwer goed te boeren, zijn al lang voorbij."

Zo berichtte de Standaard op 17 mei. Het is alvast geen nieuwe trend. Sinds 1980 telt België zelfs 60 procent minder landbouwbedrijven. En toch hebben wij nooit honger, en liggen onze winkels steevast overladen vol. De voedselproductie gaat in stijgende lijn, nog nooit eerder werden zo'n hoeveelheden geproduceerd. Ook in België. Maar ten behoeve van wie? En vooral, ten koste van wat?
Niet alle boeren gaan mee in het verhaal van schaalvergroting en automatisering. Zo'n boeren vinden dan ook een plek bij Voedselteams.

Jan en Josiane Clincke, melkveehouders uit Zomergem, verwerken een deel van de melk op de boerderij. Het was een bewuste keuze om bij de overrname van het ouderlijk bedrijf de korte keten uit te bouwen. “We waren op zoek naar meer controle over het eigen bedrijf. We zijn begonnen met de beutere en hebben langzaamaan ons aanbod uitgebreid.” zo verteld Jan “Nu maken we naast de courante zuivelproducten zoals yoghurt ook kaas. Daar kunnen we een groot deel van de melk in verwerken. De overschot zetten we af aan de coöperatieve Milcobel.” Hoewel de melkafzet bij Milcobel niet gebeurd op basis van prijsafspraken Is Jan wel tevreden met de samenwerking. “Ook het bestuur van Milcobel, waar melkveehouders in zetelen, is bij de prijsbepaling afhankelijk van de wereldmarkt. Ze streven daarbij wel naar een eerlijke prijs, maar kunnen ook geen wonderen verrichten”

Hoewel de rechtstreekse verkoop voor Jan en Josiane een logische stap was, bleek dit in de praktijk niet zo vanzelfsprekend te zijn. 30 jaar geleden stond de thuisverkoop nog in zijn kinderschoenen en hebben ze de weg zelf moeten zoeken in het korte keten circuit. Josiane kan zich de eerste jaren nog goed voorstellen. “Je moet bijzonder gemotiveerd en creatief zijn, wil je tegen de stroom invaren. Wij hadden het geluk dat we allebei van in den beginne dezelfde ambitie hadden én aan een toegangsweg naar de dorpskern te liggen, waardoor de thuisverkoop een succes bleek.” Daarvan zijn er tegenwoordig tal van mooie voorbeelden.

Josiane vult het verhaal verder aan “Mochten we de thuisverkoop niet hebben en de eigen melk niet kunnen verwerken,we zouden nooit zo familiaal kunnen boeren als nu. Het is natuurlijk bij momenten bijzonder druk, maar het blijft doenbaar én voldoening gevend. Ik hou enorm van dat persoonlijk contact van de klanten op het bedrijf.” Nu ook de jongste zoon beslist heeft mee in het bedrijf te stappen, is de opvolging verzekerd. Zuivelbedrijf Clincke wacht dus nog een fijne toekomst

footer