Het aantal deelnemers overtrof de verwachtingen waardoor er de eerste twee dagen continue werd bijgeschaafd aan de methodieken van werkwinkels en voltallige bijeenkomsten. Ook de keuken moest een tandje bijsteken om al te lange wachtrijen te vermijden. De keuken trouwens was veganistisch en voorzien van lokale en biologische producten en vereende krachten.

Het kamp ging door op het indrukwekkende terrein van Ferme de Cravirola, een coöperatieve boerderij met camping. De dagelijkse rondleidingen op de boerderij werden ook druk bijgewoond.

De ingerichte werkwinkels waren voor een deel gericht op de obstakels die jonge boeren ondervinden wanneer ze zich willen installeren. Zo ondermeer een werkwinkel over zaadwinning met bijhorende zadenruil. Ook veel aandacht voor landbouwopleiding: het scherpstellen van de nood aan veel meer opleidingen, het begin van het oplijsten van leerboerderijen, aandacht voor permacultuur, ecologisch en kleinschalige boeren …

Kwamen tevens aan bod: rentevrije banken in Zweden en andere landen, de mobilisatie van de klimaattop in Kopenhagen in december, de strijd tegen de GGO’s, landbouwprojecten in de stad, eco-constructies van woonsten, de rechten van boerderijdieren enzovoort.

De toegang tot grond

Erg veel nadruk lag er op de toegang tot grond omdat die in alle Europese landen steeds moeilijker wordt voor beginnende boeren en collectieve landbouwprojecten. We kregen een getuigenis van een boer die verbonden is aan het Franse Terre de Liens en die vertelde over de zorg voor zijn land nadat hij op pensioen ging. Medewerkers van Terre de Liens zelf lichten hun werkwijze toe: eenvoudig gesteld zoeken zij de gaten in de wettelijke bepalingen op om daar handig gebruik van te maken en landbouwgronden op te eisen. Zij rekenden ons voor dat er per dag 160HA aan landbouwgrond verdwijnt in Frankrijk. Radicale tegenbewegingen zijn dus nodig en creativiteit in de acties en campagnes moeten werkbare middelen opleveren om de strijd aan te gaan. Terre de Liens zelf is actief sinds 2003 en ze zoeken vooral op collectieve en solidaire systemen. Er werd in twee werkgroepen aan de slag gegaan over enerzijds de geschiedenis van de eigendom van land en anderzijds het ontwikkelen van instrumenten voor collectief landbezit.

Het onderwerp toegang tot grond stond in direct verband met het werken aan voedselsoevereiniteit: landen moeten het recht hebben om hun landbouwbeleid zelf uit te stippelen in functie van de noden van hun bevolking en op basis van de lokale economische en culturele gebruiken. Dit thema liep als een rode draad door het programma.

De internationale delegatie van jonge boeren uit het Zuiden die er onder impuls van La Via Campesina ook bij was, bracht dit thema op een aangrijpende manier: via strijdlustige oproepen om niet aan de kant te staan nu we in het oog van de storm van het rampenkapitalisme zitten. Ook via het opvoeren van een ‘mystica’: een spontane theatervorm die toelaat om ook emotie en vreugde te brengen in het discours en die veel gebruikt wordt door bewegingen in het Zuiden.

Een schrijfster kwam een toelichting geven over de geschiedenis van de boerenstrijd in Europa. Een strijd tegen het systematisch en geprogrammeerd vernietigen van de familiale landbouw. Vandaag valt die strijd ondermeer te situeren in het ontwikkelen van effectieve uitwegen uit de economische logica van het kapitalisme omdat die gericht is op productivisme (ipv zinvolle tewerkstelling en verantwoord verbruik), op de industrialisering, op de accumulatie van geld, op het herleiden van dieren tot grondstoffen, …

De relaties producenten-consumenten

In de werkwinkel over de korte keten kwam ook Voedselteams aan bod wanneer verschillende collectieve vormen van korte ketens werden voorgesteld. Voedselteams nam het initiatief voor een werkgroep die dieper inging op de politieke kansen voor steun aan de korte keten.

In het bijzonder werd daarbij het Franse plan Barnier uit de doeken gedaan. Er viel vast te stellen dat er maar weinig mensen op de hoogte waren van het bestaan ervan. Het debat hierover viel uiteen in twee discours: interesse om ook aan de slag te gaan met het plan op een nationaal niveau enerzijds, maar anderzijds het in twijfel trekken van verwachtingen tav de overheden. Onze aankondiging van een initiatief in België kon alleszins op belangstelling én medewerking rekenen.

Besluiten

Op de laatste dag werd een poging gedaan om zowel besluiten te trekken als acties af te spreken. Een moeilijk oefening waarvoor de tijd de kort was. Toch konden enkele resultaten voorgelegd: de afspraken voor een Reclaim the Fields soep- en zaadbedeling tijdens de protesten in Kopenhagen (in combinatie met een internationale sambaband en aan de zijde van de grote delegatie van La Via Campesina), het voorstel van de Hongaarse deelnemers om het kamp volgend jaar in de buurt van Boedapest te organiseren (applaus), het voorstel voor twee coördinerende RTF bijeenkomsten in de winter, het feit dat de vrije donaties voor de keuken ruim volstonden om de kosten te dekken. Verder werden ook diverse werkgroepen geïnstalleerd rond de thema’s lokale netwerken en campagnes, politieke actie, landbouwvorming, rond het ontwikkelen van fora voor uitwisseling (zowel on line als fysiek), het herwaarderen van het boerenleven, het ontwikkelen van sensibiliseringsmiddelen, …

Voedselteams sloot zich aan bij de groep die zal trachten om het concept voedselsoevereiniteit te vertalen in lokale acties en methodieken. Er is werk aan de hoeve.

(Verslag van de afsluitende actie: zie ander artikel)

Ontdek meer via:

www.reclaimthefields.org

http://www.flickr.com/photos/benkamorvan (foto's)

http://www.dailymotion.com/video/xapvtb_journal-du-5-septembre_news (beeldverslag van de actie)

www.terredeliens.org

www.cravirola.com

www.mapaysanne.com

www.viacampesina.org

www.confederationpaysanne.fr

www.bede-asso.org