De Amerikaan David Korten kwam helemaal overgevlogen en mocht de debatten openen. Om de gedroomde veranderingen te bereiken bepleite hij een logische volgorde van aanpak, te beginnen met het brengen van een nieuw discours: nieuwe verhalen moeten de manier waarop de omgeving wordt bekeken veranderen. Vervolgens komt de onderbouw: via economische initiatieven op mensenmaat moet een nieuwe realiteit ontstaan. En ten derde kan, ondermeer met steun van geslaagde voorbeeldprojecten, gewerkt worden aan andere politieke regels.

Een vijfkoppig panel werd opgevoerd voor reacties. De Duitser Joachim Spangenberg (Sustainable Europe Research Institude) bijvoorbeeld voegde eraan toe dat een portie “name and shame” nodig is: campagnes die aanvallend zijn en man en paard niet sparen. Immers, krediet zal de tegenbeweging maar opbouwen als ze radicaal is in haar analyses, visionair in haar strategie, en pragmatisch in haar dagelijkse praktijk.

Andere panel-bemerking: niet alles valt te decentraliseren, in tegenstelling tot de VS heerst in Europa wellicht nog enige hoop op een heruitgevonden overheid die via een belastingbeleid waarde geeft aan sociale en ecologische kosten. Want de voordelen van een solidariteitsmechanisme van progressieve belastingen mag niet opgegeven worden, zo meende Francine Mestrum (ULB).  Die brede solidariteit is anoniem en dat is haar voordeel, een solidariteit op basis van affiniteit kan nooit de hele samenleving mobiliseren. Oftewel: we kunnen geen kanker bestrijden met aspirines.

Omdat de bijeenkomst niet de bedoeling had om, naar het woord van gespreksleidster Leida Reinhout, ‘alleen het laaghangend fruit te plukken’, hechte het debat zich op een niveau waarbij diverse modellen werden getaxeerd op hun perspectieven: afzweren van economische groei of negeren van het BNP, lokale munteenheid of niet, zich beperken tot een positieve boodschap of toegeven dat er ook verliezers moeten zijn (een bepaald soort beleggers bijvoorbeeld), …

Wel concreet: Peter Tom Jones (KUL) kondigde een Vlaamse transitiearena aan waarbij leidinggevende figuren uit het middenveld worden losgekoppeld van hun (behoudsgezinde) omgeving en als groep wordt uitgedaagd om tot een doorbraak te komen in hun denken over een economisch model op basis van ecologische grenzen.

In de namiddag ging het verder in parallelle groepen waarbij goede voorbeelden op diverse terreinen werden voorgelegd. Wij raakten geboeid door het project Lekker Utregs dat de regionalisering van het voedsel op stadsniveau uitprobeert. Verslagen van deze bijeenkomsten zullen verschijnen op de website van de Alliantie voor een Fair en Green Deal (www.platformdse.org).

Afsluitend was er een debat dat de vinger probeerde te leggen op de spagaat tussen woord en daad bij veel bedrijven en organisaties. Onze landgenoot Jean Paul Vermassen (ACW) kreeg de handen op elkaar met zijn gedreven spraak, niet gespeend van enige poëzie. Zijn ‘mea culpa’ over de uitverkoop van onze bewegingen aan het kapitaal, of zijn boutade over de ‘zuilen zonder ziel’ gingen er vlot in (repliek na vertaling: did you mean pillars without soul or pillows).  De voorzitter van de Vlaams beleggervereniging VFB (Paul Huybrechts) toonde dat ook de logica van de centen naar duurzaamheid leidt “want beleggers zijn rekenaars en wie de cijfers van onze ecologische voetafdruk ontkent, die gaat wel slecht met zijn spaargeld om”.

Na de afsluitende borrel vertrok de bus met Belgen weer, daarop trouwens waren nog heel wat plekjes vrij.

Meer:

Deze conferenties kennen een jaarlijks ritme en worden ingericht door Oikos en VODO en partners.

http://www.alliantiefairgreendeal.org

www.vodo.be

http://www.stichtingoikos.nl/home

http://www.economischegroei.net/

www.lekkerutregs.nl

http://www.aarde.org/

“Om het naakte bestaan”: het nieuwe boek van Willem Hoogendijk werd voorgesteld tijdens de middagtijd: maar ook hier