In ‘De Paradox van Parys’ in De Standaard van 29 april toonde Lorin Parys zich uiterst kritisch over moestuinen, stadslandbouw en regionale voedselplanning (link). Hij focust zich vooral op productie en efficiëntiewinst en maakt op die terreinen de vergelijking tussen de productie in moestuinen enerzijds en die van de grootschalige voedselproductie anderzijds. Parys zweert bij de lage kosten als criterium, om vervolgens stadslandbouw en eigen groenteteelt af te schrijven als baarlijke nonsens.

Het wetenschappelijk rapport 'De transitie naar Leuven klimaatneutraal 2030' bevat voor het thema voedsel 7 doelstellingen, 17 strategieën en 46 acties. In onderstaande tekst zijn alle voedselvoorstellen uit het rapport opgenomen. Maar de tekst begint met een beschouwing over de gebruikte wetenschappelijke rekenmethode. Op het einde volgen nog enkele bedenkingen over het potentieel inzake systeemverandering van Leuven Klimaatneutraal 2030.

In een interview met De Morgen stelt auteur Louise Fresco dat slow food wel zijn verdienste heeft maar geen oplossing biedt op wereldschaal, alleen al omdat het veel te duur is. Het is maar te zien hoe je het begrijpt.Voor oprichter Carlo Petrini moest slow food aansluiting vinden bij de volkse keuken en zelfs de cucina povera, de traditionele armenkeuken. Petrini veroorzaakte zelfs wat dispuut onder de Italiaanse communisten indertijd, omdat niet iedereen deze sociale relevantie van slow food goed begreep.

Tijdens het Leuvens Klimaatforum op 17 november 2012 stonden drie workshops op de agenda waaronder De Eetbare Stad Leuven. De organisaties Voedselteams en EVA werkten voor de gelegenheid prettig samen. De 11 voedselvoorstellen vanuit het project Voedselstrategie Leuven werden er voorgesteld door Wim Merckx. Nadien werden ze kritisch voor het licht gehouden door Philippe Vandenbrouck van shift-N. Uit Gent was Steven Vromman te gast, hij had voor de gelegenheid alle voedselvoorstellen uit het kersverse beleidsplan voor Gent gefilterd.

Op 5 november 2012 verzamelden ruim 110 mensen in kunstencentrum STUK voor vier korte lezingen die invulling geven aan stedelijke voedselstrategieën. De bijzondere gaste was Petra Derkzen van Universiteit Wageningen die het thema benadert vanuit een sociologische hoek. Daags nadien begeleidde ze ook nog een workshop die deed nadenken over de rol van alle mogelijke actoren bij stedelijk voedselbeleid.

Privé-tuinen leveren ongetwijfeld een bijdrage aan de publieke gezondheid, de biodiversiteit, voedselsoevereiniteit, mildering van klimaatverandering en andere diensten. Helaas zijn privé-tuinen voorlopig één van de minst onderzochte categorieën van landgebruik, verscholen als ze zitten achter de gevels van de stedelijke en residentiële ontwikkeling. Het gevolg is dat er geen aparte aandacht voor is bij de opmaak van ruimtelijke ordening en sociaal-economisch- en milieubeleid. Onderzoek aan de KUL wijst op het potentieel van het 'tuinen-complex'.

Voedselteams biedt aan één van zijn leden de kans om deel te nemen aan een Europese bijeenkomst over nieuwe distributiesystemen voor lokale voeding. De driedaagse conferentie gaat door in Milaan, van 10 tot 12 oktober 2012. De organisatie is in handen van het netwerk Urgenci en het Nyeleni-Europe Commitee.